2CD HENRYK CZYŻ dyr. Szymanowski Haydn Brahms

2CD HENRYK CZYŻ dyr. Szymanowski Haydn Brahms nr katalogowy: PRCD 065-6


  • Wydawca
    : Polskie Radio SA PRCD 065-6
    Rok wydania: 2006


    HENRYK CZYŻ dyrygent  [ 2CD ]

    CD 1
    1.     Haydn: Cello Concerto in D major - Allegro moderato
    2.     Haydn: Cello Concerto in D major - Adagio
    3.     Haydn: Cello Concerto in D major - Rondo (Allegro)
    4.     Brahms: Symphony No.1 in C minor Op.68 - Un poco sostenuto-Allegro
    5.     Brahms: Symphony No.1 in C minor Op.68 - Andante sostenuto
    6.     Brahms: Symphony No.1 in C minor Op.68 - Un poco allegretto e grazioso
    7.     Brahms: Symphony No.1 in C minor Op.68 - Adagio-Allegro non troppo ma con brio
    Daniel Shafran - cello ( 1-3 )
    National Polish Radio Symphony Orchestra in Katowice

    CD 2

    1.     Szymanowski: Mandragora - Balet groteskowy op.43 - Scena I
    2.     Szymanowski: Mandragora - Balet groteskowy op.43 - Scena II
    3.     Szymanowski: Mandragora - Balet groteskowy op.43 - Scena III
    4.     Czyż: Wariacje symfoniczne na temat piosenki ludowej / Concertino na fortepian i orkiestrę
    5.     Czyż: Impresja - Allegro
    6.     Czyż: Dla Elwiry
    7.     Czyż: Burleska - Allegro vivace
    8.     Czyż: Serenada na orkiestrę smyczkową
    National Polish Radio Symphony Orchestra in Katowice ( 1-3, 8 )
    Polish Radio and TV Symphony Orchestra in Cracow ( 4)
    Jan Zakrzewski - piano
    Polish Radio Symphony Orchestra ( 5-7 )


    Opis wydawcy:
    Henryk Czyż - dyrygent, kompozytor i pedagog; ur. 16 czerwca 1923 w Grudziądzu, zm. 16 stycznia 2003 w Warszawie. W latach 1946-48 studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1952 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Poznaniu, gdzie studiował kompozycję w klasie Tadeusza Szeligowskiego i dyrygenturę pod kierunkiem Waleriana Bierdiajewa. W latach 1952-53 dyrygował w Operze im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, w latach 1953-57 był drugim dyrygentem Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, w latach 1957-60 – kierownikiem artystycznym i pierwszym dyrygentem Filharmonii Łódzkiej, w latach 1961-62 – dyrygentem Opery w Warszawie, w latach 1963-67 – kierownikiem artystycznym i pierwszym dyrygentem Filharmonii Krakowskiej. Od 1962 do 1966 prowadził klasę dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Do jego uczniów należał m.in. Antoni Wit. W latach 1971-74 pełnił funkcję Generalmusikdirektor w Düsseldorfie, od 1972 będąc równocześnie kierownikiem artystycznym i pierwszym dyrygentem Filharmonii Łódzkiej. W latach 1980-95 prowadził klasę dyrygentury Akademii Muzycznej w Warszawie.

    Henryk Czyż występował w niemal wszystkich krajach europejskich, w Ameryce Południowej i Stanach Zjednoczonych, dyrygował orkiestrami filharmonii: leningradzkiej, berlińskiej, sztokholmskiej, madryckiej, orkiestrami: BBC, Santa Cecilia. Nagrał wiele płyt dla takich firm fonograficznych, jak Polskie Nagrania, Philips, Harmonia Mundi, Miełodija, Electra, które zdobyły liczne międzynarodowe nagrody, m.in. Grand Prix du Disque i nagrodę Edisona za nagranie Pasji Krzysztofa Pendereckiego (Philips, 1967), Grand Prix Mondial za kwadrofoniczne nagranie Raj i Peri Roberta Schumanna (Electra, 1974).

    W jego rozległym repertuarze dużo miejsca zajmowały formy oratoryjne, muzyka klasycyzmu i współczesna. Na polskie sceny operowe i estrady koncertowe wprowadził wiele utworów Igora Strawińskiego, Artura Honeggera, Claude Debussy’ego. W latach 1966-69 blisko współpracował z Krzysztofem Pendereckim, dyrygując prawykonaniami Pasji, Dies irae, Diabłów z Loudun i prezentując jego dzieła w wielu krajach.

    Opublikował wiele książek o tematyce muzycznej, m.in. Ucieczka spod klucza (Warszawa 1973), Porcelanowy amorek (Warszawa 1977), Jak z nut (Warszawa 1978), Serkal i inne tizery (Łódź 1978), Nie taki diabeł straszny – gawędy telewizyjne (Łódź 1979), Tizery (Warszawa 1982), Scrip-tease (Warszawa 1988), Pamiętam jak dziś (Warszawa 1993), Niewczesne żarty (Warszawa 1995).

    Henryk Czyż został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1953), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1958), Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1975), Nagrodą Państwową I stopnia za całokształt działalności artystycznej (1978).

    Chociaż Henryk Czyż zdobył sławę przede wszystkim jako dyrygent, był obdarzony tak różnorodnymi talentami, że trudno by je było wszystkie wyliczyć. Szczególnie warto podkreślić jego rolę wobec polskiej muzyki współczesnej, której poświęcił bodaj większość swojej zawodowej aktywności. W polską muzykę współczesną miał wkład najbardziej osobisty poprzez własne komponowanie. Tworzył przez całe życie i nie było to zajęcie dodatkowe, jak dla wielu dyrygentów obdarzonych również kompozytorskim talentem. Henryk Czyż dzięki swoim dziełom - w szczególności dzięki swoim operom - ma własne miejsce w pejzażu polskiej muzyki XX wieku. Jego kompozytorskie aspiracje potwierdziło członkostwo w Związku Kompozytorów Polskich, do którego wstąpił w 1952 roku, wcześniej należąc do Koła Młodych ZKP. Brał aktywny udział w życiu związkowym będąc członkiem Zarządu Głównego oraz uczestnicząc w pracach różnych koleżeńskich komisji.

    Zasłużył się polskiej muzyce współczesnej również jako dyrygent. We wdzięcznej pamięci kolegów - kompozytorów pozostanie jego działalność promocyjna. Wystarczy wspomnieć współpracę Henryka Czyża z Krzysztofem Pendereckim w latach sześćdziesiątych: światowe prawykonania Pasji według św. Łukasza, Dies irae czy Diabłów z Loudun i wykonania innych utworów w wielu krajach. Nagranie Pasji pod dyrekcją Henryka Czyża zdobyło najważniejsze nagrody płytowe, rozsławiając muzykę Krzysztofa Pendereckiego na całym świecie.

    Przypomnieć trzeba również niezwykłe zdolności popularyzatorskie Henryka Czyża. Pisał o muzyce współczesnej w sposób pociągający, mówił o niej w telewizyjnych programach z prawdziwym zaangażowaniem i wiarą w jej wartości. I trafiał nie tylko do zainteresowanych melomanów, ale przekonywał do niej także nieprzekonanych. Był postacią prawdziwie renesansową i polskiemu życiu muzycznemu będzie go bardzo brakowało. Szczęśliwie stratę, jaką wraz z odejściem Henryka Czyża poniosło, złagodzą trochę jego wspaniałe nagrania, rejestracje telewizyjne i książki.

    Płyty CD oryginalne, nowe, zafoliowane, kartonowe pudełko.

  • Stan nowa, w folii
    Liczba płyt w wydaniu dwie
  • Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.

34,99  PLN
cena z 23% VAT
Cena nie zawiera kosztów dostawy

szt.

Dostępność: 1 szt.

Waga: 0 kg

Czas realizacji: w ciągłej sprzedaży

Zapytaj o produkt

Koszyk jest pusty