CD XX wiek Muzyka kameralna MIECZNIKOWSKI

CD XX wiek Muzyka kameralna  MIECZNIKOWSKI nr katalogowy: PRCD 1320
  • Wydawca: Polskie Radio SA PRCD 1321

    Rok wydania: 2010

     

                       XX wiek - muzyka kameralna

               TYTUS MIECZNIKOWSKI wiolonczela


    1. Zbigniew Bujarski - Orniphania na wiolonczelę i fortepian 7:35

    2. Marek Stachowski - Adagio ricordamente na wiolonczelę i fortepian 8:27
    3. Jacques Ibert - Ghirlarzana na wiolonczelę solo 3:32
    4. Witold Lutoslawski - Bukoliki na altowke i wiolonczelę 7:57
    5. Marek Stachowski - Recitativo e Preghiera na wiolonczelę i fortepian 12:58
    6. Jacques Ibert - Etude-Caprice pour un "Tombeau de Chopin" na wiolonczelę solo 7:48
    7. Frank Martin - Chaconne na wiolonczelę i fortepian 6:44
     
     
    Tytus Miecznikowski - wiolonczela
    Ignacy Miecznikowski - altówka 4
    Márta Gulyás - fortepian 2, 5
    Manuel Bärtsch - fortepian 1, 7

    Polskie Radio przedstawia cztery, niepublikowane wcześniej w Polsce płyty Tytusa Miecznikowskiego, wybitnego Polskiego wiolonczelisty. Albumy wydane w Szwajcarii stały się poszukiwanym przez melomanów kąskiem, a ich nakłady dawno zostały wyczerpane. Trzy z płyt to albumy zawierające utwory J. S. Bacha na wiolonczelę oraz wiolonczelę i klawesyn. Czwarta płyta to utwory dwudziestowieczne. Łącząc premiery tych tytułów Tytus Miecznikowski chciał podkreślić swoją uniwersalność wykonawczą względem całokształtu spuścizny kultury muzycznej.

    Suity na wiolonczelę solo Jana Sebastiana Bacha zostały nagrane w latach dziewięćdziesiątych minionego wieku. Animatorem tego przedsięwzięcia był meloman, szwajcarski architekt Herbert Schmid. Nagrania zostały dokonane w kościółku w miejscowości Biberstein koło Aarau w Szwajcarii. Materiał został przyjęty z zachwytem przez środowisko muzyczne oraz recenzentów.

    Sonaty na wiolonczelę i klawesyn J. S. Bacha utrwalone zostały w następstwie serii koncertów w Szwajcarii zagranych wspólnie z węgierską artystką Mártą Gulyás, w 1997 r. Materiał znany jest z jedynego ocalałego rękopisu kompozytora jako Sonaty Triowe, a z materiału nutowego innej ręki i późniejszej daty jako Sonaty na violę da gamba.

    Utrwalone na płycie utwory XX-wieczne prezentowane były m.in. w ramach koncertów Stowarzyszenia "frisch-gestrichen Basel", i stanowią zbiór krótszych form kameralnych. Tytus Miecznikowski tak mówi o doborze kompozycji na płytę: „Utwory te cechują się wrażliwą melodyką, a obok jej narratywnej siły jednoczesną subtelnością, momentami wręcz kruchością ich kameralnej materii. Powstawały dokumentując jakby muzycznie, przemijający obok mnie XX wiek. (…) Tak powstała płyta będąca własnym wycinkiem z antologii muzyki kameralnej XX wieku z udziałem wiolonczeli.”

    Tytus Miecznikowski urodzony w rodzinie znanych krakowskich artystów plastyków, w wieku 6 lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach. Jako solista i kameralista występuje od 8 roku życia. W 1976 r. jako uczeń Czesławy Klimczyk został laureatem I nagrody Międzynarodowego Konkursu Młodych Skrzypków im. H. Wieniawskiego w Lublinie, w 1978 r. – zwycięzcą Concerto Competition w Interlochen (Stany Zjednoczone). W 1980 r. zaczął grać na wiolonczeli pod kierunkiem Krzysztofa Okonia i dwa lata później zdobył I nagrodę z wyróżnieniem na Ogólnopolskich Przesłuchaniach Wiolonczelistów. Następnie ukończył studia u Miklosa Perenyi na fakultecie artystycznym Akademii Muzycznej "Liszt Ferenc" w Budapeszcie i później w konserwatorium w Bernie u Waltera Grimmera i Johannesa Bühlera. W 1986 otrzymał nagrodę m. Krakowa w dziedzinie muzyki.

    W 1988-1990 bardzo wiele podróżował jako wiolonczelista-solista Deutsche Kammerphilharmonie we Frankfurcie nad Menem wykonując repertuar tradycyjny i nowoczesny w bardzo wielu znaczących domach koncertowych Europy: w ramach jednego z rozlicznych tournee prezentował m.in. premierę "Notturno" na wiolonczelę i orkiestrę Helmuta Lachenmanna obok Frankfurtu i Monachium również w Moskwie, Leningradzie, Rydze i Wilnie. Zagrał również premiery kompozycji "Concerto per Archi II" oraz "Ornifania" Zbigniewa Bujarskiego. W 1994 r. nagrał na płyty m.in. suity wiolonczelowe J. S. Bacha. Występował w ramach niemieckiego programu ministerialnego "Muzyka Współczesna RFN w Rosji", na Warszawskiej Jesieni, na festiwalu "Polska Kultura" organizowanym przez rząd Badenii-Wirtembergii, na festiwalach na zamku królewskim w Gödöllö oraz w Keszthely na Węgrzech, na Międzynarodowym Festiwalu Sztuk w St. Gallen, w "Ledra Soloists" na Cyprze i in. Nagrywał również dla rozgłośni radiowych DRS, Südwestfunk oraz Magyar Radio. Od wielu lat regularnie grywa dla stowarzyszenia "frisch gestrichen" w Bazylei. Nagrywał również dla rozgłośni radiowych DRS, Südwestfunk oraz Magyar Radio. Repertuar artysty obejmuje literaturę muzyczną od wczesnego baroku po muzykę współczesną.


    Płyta CD oryginalna, nowa, zafoliowana, digipack.
  • Stan nowa, w folii
    Liczba płyt w wydaniu jedna
  • Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.

37,00  PLN
20,00  PLN
cena z 23% VAT
Cena nie zawiera kosztów dostawy

szt.

Dostępność: 1 szt.

Waga: 0 kg

Czas realizacji: w ciągłej sprzedaży

Zapytaj o produkt

Koszyk jest pusty