2CD FILIPINKI Złota kolekcja vol. 1 & 2 Batumi

2CD FILIPINKI Złota kolekcja vol. 1 & 2 Batumi nr katalogowy: 4619148
  • Wydawca: Pomaton / Warner 4619148
    Rok wydania: 2014


      
                   FILIPINKI  [ 2 CD ]
                Złota kolekcja vol. 1&2


    CD 1:   
    1. Filipinki to my
    2. Wspomnienie o Gershwinie
    3. Parasolki
    4. Batumi
    5. Dzieci Pireusu
    6. Praczki z Portugalii
    7. Równieśnicy
    8. Wala Twist
    9. Spacer po porcie
    10. Bal Arlekina
    11. Mr. Wonderful
    12. Charleston nastolatków
    13. Do widzenia profesorze
    14. Tarap tarap
    15. Ballada o kimś dalekim
    16. Siedmiu chłopców
    17. I to ma być miłość
    18. Serwus panie Chief
    19. Portowa noc
    20. Kto się lubi, ten się czubi
    21. Jutro pogoda lub deszcz
    22. Naucz się grać
    23. Tylko raz
    24. Paderewski Street
    25. Ave Maria no morro

    CD 2
    1. Nic nie wraca
    2. Hej nam hej
    3. Tłok na plaży
    4. Dziwny gość
    5. Nie ma go
    6. Własny świat
    7. O dziesiątej
    8. Znam go na pamięć
    9. Dlaczego płaczesz mały
    10. Wiosna majem wróci
    11. Weselmy się
    12. Piosenka o północnym wietrze
    13. Jurek i ja
    14. Nie wierz chłopcom
    15. Cały mój świat (To mój świat)
    16. Piąta pora roku
    17. On jest tu
    18. Dam ci wszystko, co zechcesz
    19. Jeśli kochasz, nigdy nie mów o tym
    20. Za dużo wrażeń
    21. Białe muszelki
    22. Co się odwlecze, to nie uciecze
    23. Bo on jest cygan
    14. Ja się w tobie nie zakocham
    25. Chcę mieć ciebie na własność
    26. Na szczycie schodów
    27. Ludzie u ogniska



    Niewiele jest w historii naszej muzyki rozrywkowej zespołów, które miałyby na jej rozwój tak znaczący wpływ, jak girlsband Filipinki.

    Grupa powstała jesienią 1959 r. w szczecińskim Technikum Handlowym, pod opieką nauczyciela muzyki i ekonomii Jana Janikowskiego. W pierwszym składzie znalazło się dziewięć uczennic, śpiewających w szkolnym chórze. Zespół Wokalny Technikum Handlowego – tak początkowo nazywała się formacja – śpiewał wtedy przede wszystkim covery zachodnich przebojów („Lilie”, „Bambino”, „Pity pity”) i utwory jazzowe. Zamieszczona w tym zbiorze wiązanka „Wspomnienie o Gershwinie” była wówczas żelaznym punktem koncertów grupy.

    Lokalna sława zespołu rosła błyskawicznie, a wyróżnienie zdobyte na Wrocławskim Festiwalu Muzyki, Pieśni i Tańca w czerwcu 1961 r. za interpretację piosenki „Ave Maria no morro” i udział w audycji „Mikrofon dla wszystkich” spopularyzowały zespół w całym kraju.

    W 1963 r. za zgodą i przy poparciu popularnego dwutygodnika dla nastolatków „Filipinka” zespół przybrał nazwę Filipinki. Repertuar grupy zaczął się szybko powiększać o utwory oryginalne, komponowane najczęściej przez opiekuna artystycznego, Jana Janikowskiego do tekstów Włodzimierza Patuszyńskiego. „Wala Twist”, „Bal Arlekina”, „Do widzenia, profesorze”, „Charleston nastolatków” natychmiast stawały się przebojami, które nuciła cała Polska. W 1964 roku Filipinki utworem „Batumi”wygrały plebiscyt Polskiego Radia na piosenkę 1963 r. i wydały pierwsze płyty, które pobiły wszelkie rekordy sprzedaży.

    Przez niecały rok melomanii kupili ponad 700.000 czarnych krążków zespołu, a Polskie Nagrania zainkasowały za nie okrągłe pięć milionów złotych.

    W 1967 r. Filipinki rozstały się z Janem Janikowskim, całkowicie zmieniły wizerunek oraz repertuar i przeszły pod opiekę kompozytora Mateusza Święcickiego – współzałożyciela KFPP w Opolu oraz twórcy radiowej Trójki. Wiosną 1968 r. wygrały Telewizyjną Giełdę piosenki bigbitowym utworem „Nie ma go”, a rok później zajęły ponownie pierwsze miejsce w tym samym konkursie z piosenką „Wiosna majem wróci”. Na KFPP ’69 zdobyły wyróżnienie za „Weselmy się”, w tym samym roku wygrały też plebiscyt Polskiego Radia na najlepszą piosenkę marynistyczną 1969 r. utworem „Jacht kapitana Teligi”. W 1970 zespół ponownie zmienił wizerunek – tym razem na rockowy. Wraz z utworzonym specjalnie dla nich zespołem muzycznym Bez Atu wokalistki przygotowały show „Nie wierz chłopcom”, pracowały także nad longplayem pod tym samym tytułem.

    Ostatecznie jednak wróciły do lżejszego repertuaru i wiosną 1971 r. nowym przebojem „Ja się w tobie nie zakocham” wygrały plebiscyt Polskiego Radia na piosenkę kwietnia.

    W 1972 r. grupa przeszła pod opiekę kompozytora Janusza Kępskiego. Z oryginalnego składu pozostała już tylko jedna z nich – reszta wokalistek opuszczała zespół w miarę jak zakładały rodziny. Grupa ostatecznie rozwiązała się jesienią 1974 r., gdy ostatnia oryginalna Filipinka, Krystyna Pawlaczyk, wyszła za mąż i wycofała się z życia estradowego.

    Zespół istniał piętnaście lat – jako jedyny z pierwszej fali naszych grup młodzieżowych przetrwał tak długo. Był pierwszym polskim girlsbandem, ale co ważniejsze – był pierwszym polskim zespołem, który udowodnił, że muzyka młodzieżowa nie jest marginesem sceny rozrywkowej, ale jej filarem i doskonałym biznesem. Filipinki były pierwszym polskim zespołem, który dbał o marketing w niemal identycznym sposób, jak o kilka dekad późniejsze Spice Girls.

    Stworzyły, a następnie wypełniły niszę na polskim rynku, zdobywając gigantyczną popularność i przydomek „polskich bitlesówek”. Kręciły pierwsze profesjonalne teledyski (w Polsce i w NRD), były w stałym kontakcie z prasą dostarczając dziennikarzom newsów i informacji na swój temat. Regularnie występowały w telewizji i w radiu, nie zaniedbując przy tym koncertów – średnio około trzystu rocznie. Jako pierwsze powojenne gwiazdy promowały siebie jako markę i podpisywały kontrakty reklamowe z firmami odzieżowymi (Dana, Moda Polska), transportowymi (Polskie Linie Oceaniczne), czy turystycznymi (PTTK).

    Dla setek naszych grup muzycznych stały się wzorem, naśladowanym mniej lub bardziej dosłownie – od 1963 r. jak grzyby po deszczu zaczęły pojawiać się w całej Polsce grupy filipinkopodobne – m.in. Alibabki, Krystynki, Hajduczki, Partita, Kropki, Szarotki, Berżeretki. W 1965 r. jako pierwszy polski zespół młodzieżowy Filipinki wyruszyły na tournee do USA i Kanady, a sukces, który tam odniosły, otworzył drogę na Zachód następnym artystom młodszego pokolenia. Wydały w USA dwa longplaye i jedną małą płytę, wprowadziły na amerykańskie listy przebojów swoją piosenkę „Spacer po porcie” (jako „We Are Walking On the Beach”). Tylko w Polsce sprzedały ponad milion płyt winylowych, a co najmniej drugi w ZSRR i za oceanem. Ich przebój „Wala Twist” w ZSRR stał się pierwszym utworem w rytmie twista lansowanym w mediach, a jego powodzenie zmusiło komunistyczne władze do zdjęcia embarga na lżejszą muzykę zachodnią. Imponujące osiągnięcia – tym bardziej imponujące, że zapisała je swoim koncie siódemka skromnych uczennic szczecińskiego Technikum Handlowego, z których najstarsza w chwili powstania grupy miała zaledwie piętnaście lat. Były to: Zofia Bogdanowicz, Niki Ikonomu, Elżbieta Klausz, Krystyna Pawlaczyk, Iwona Racz, Anna Sadowa i Krystyna Sadowska.

                   

    Płyta CD  oryginalna, nowa, zafoliowana.

  • Stan nowa, w folii
    Liczba płyt w wydaniu dwie
  • Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.

28,00  PLN
cena z 23% VAT
Cena nie zawiera kosztów dostawy

szt.

Dostępność: 1 szt.

Waga: 0 kg

Czas realizacji: w ciągłej sprzedaży

Zapytaj o produkt

Koszyk jest pusty